การพยามครั้งที่หนึ่ง..สมาธิอยู่ไหน

วันนี้รู้สึกมึนหัวหน่อยหนึ่ง คงเป็นเพราะช่วงนี้นอนดึกมั้ง...เข้าเรื่องกันดีกว่า
ก็ต้องย้อนไปเมื่อครั้งก่อนนู้นน น นน

หลักจากครั้งนั้น "ครั้งแรกที่ได้พบ..เหตุแห่งสมาธิ" มันก็เกิดความสับสนว่าเกิดอะไรขึ้นว่ะ..อาการแบบนั้น มันคืออะไร ผีอำนายทองดีหรือเปล่าว้า แต่ในใจก็คิดว่ามันน่าจะเรียกว่า การเป็นสมาธิมั้ง ซึ่งนายทองดีก็เคยพอได้ยินมาบ้างว่าหากใครที่นั้งสมาธิมักเกิดอาการแปลก ๆ แต่ก็ไม่เคยเกิดกับตัวเองซักทีนี่ แล้วมันคืออะไรหล่ะ..
ไอ้ด้วยความสงสัย ปนดีใจนิด ๆ ว่ามันเป็นสมาธิแน่ ๆ ก็เลยตัดสินใจ คืนนี้ขอลองใหม่ก็แล้วกัน...ตกดึกด้วยความมุ่งมันเต็มที่ เอาหล่ะ นั่งขัดสมาธิ ขาขวาทับขาซ้าย มือขวาทับมือซ้าย...พุท โธ พุท โธ...เอะครั้งนั้นเรา ดูการหายใจที่มั้นวิ่งเข้า ออก เป็นวงกลมนี้หว่า..งั้นลองทำดูอีกครั้ง...เวลาผ่านไป ความเมื่อยเริ่มเข้ามาแทนที่..โอ้ยเมื่อยขาจัง..ทำไมไม่เห็นรู้สึกวูบ ๆ เหมือนตอนนั้นหน่อ....เอ้าพยามใหม่อย่าฟุ้งซ่าน..หายใจเข้าลึก ๆ จากนั้นก็ค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออกมา..แต่ในใจของนายทองดีมันมีความรู้สึกว่า ตัวเองฝืน ๆ อย่างไรก็ไม่รู้..เลาผ่านไปซักพักใหญ่ ก็ไม่เห็นมีอาการวูบ ๆ เหมือนตอนนั้น มีแต่อาการเมื่อยขาเข้ามาแทน...เฮ้อในที่สุด ก็ลืมตาขึ้น เลิกนั่งดีกว่า..

สงสัยตัวนายทองดีคงไม่มีวาสนาที่จะเกิดสมาธิมั้ง...แทนที่ในครั้งนี้นายทองดีจะพบคำตอบ กลับยิ่งทำให้สับสนเข้าไปอีก แล้วจะทำไงดีหล่ะที่นี้...