13 พฤษภาคม 2550

ยิ่งตามหา..ยิ่งหางไกล

ขึ้นหัวเรื่องเหมือนนิยายรัก ยังไงไม่รู้อ่ะ...แต่มันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ..หลังจากได้งีบไปหลายรอบสมองก็เริ่มทำงาน มาย้อนอดีตกันต่อ

เชื่อมั้ยว่า หลังจาก การพยามบังคับจิตใจตัวเองให้เกิดสมาธิ ทั้งใช้วิธีท่องพุทโธ ท่องอะไรต่าง ตามที่ตัวนายทองดีคิดว่ามันจะช่วยให้เกิดสมาธิได้นั้น มันไม่ช่วยอะไรเลย ยิ่งทำให้เกิดความสับสนในใจขึ้นมาทุกครั้ง...เพราะอะไรนะรึ...มันมีคำตอบครับ..แต่ยังไม่บอกตอนนี้หรอก..

ในการตามหาสามาธิของนายทองดี เชื่อไหมว่ามันใช้เวลานานมาก ค่อย ๆ เรียนรู้ ค่อย ๆ สังสม และค่อย ๆ แก้ไข..อะไรต่าง ๆ มากมาย..ในที่สุด ความพยามของนายทองดีก็เป็นผล ถึงแม้มันอาจจะไม่ถึงกับเต็มที่ แต่มันก็ทำให้..นายทองดี พบกับคำว่า..ธรรมชาติของจิตและสมาธิ

2 ความคิดเห็น:

*-*PIGLET*-* กล่าวว่า...

หัวข้อนี้นายทองดียังเล่าไม่จบเลย...
เกิดความสับสนแล้วต้องแก้ยังไงเหรอ?
เราก็เป็นและตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่ 555
พูดแล้วก็น่าอายเหมือนย่ำอยู่กับที่ยังไงก็ไม่รู้:)
(ไอ้พัน)

นายทองดี กล่าวว่า...

ลองติดตามอ่านไปเรื่อยนะครับ นายทองดีคิดว่าไอ้พันน่าจะได้คำตอบเกี่ยวกับความสับสนที่เกิดขึ้นมาในใจเร็ว ๆ นี้ครับ..เดี๋ยวจะพูดให้ฟังในหัวข้อ..ทำไมต้องพุทโธ นะครับ..